Today(ဒီေန႔)
ေဖျမ။ ။လာဗ်ာ- ထိုင္- ဒီတစ္ေခါက္ၿမိဳ႕တက္ သြားတာ ဘာမ်ားထူးလာခဲ့လဲ
ကိုသာလွရဲ႕- ေ၀ငွစမ္းပါဦးဗ်ာ။
သာလွ။ ။ဘာထူးမွာလဲဗ်ာ- စိတ္ေလစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။
ေဖျမ။ ။“ယူလာစရာ သတင္းေကာင္းမဟုတ္လို႔ ေျပာဖို႔စကားစဆြံ႕အ
ကာ၊ရင္ထဲမွာျပန္လည္စီစဥ္ရင္း--”ဆိုတဲ႔ ကိုတိုးႀကီးရဲ႕သီခ်င္းထဲကလိုျဖစ္ေနၿပီေပါ့။
သာလွ။ ။ေအးဗ်ာ- ကိုတိုးႀကီးကိုလည္းသတိရတယ္၊ ကိုတိုးႀကီးရဲ႕သီခ်င္းေတြကိုလည္း
သတိရတယ္။
ေဖျမ။ ။ေက်းဇူးပဲ ကိုတိုးႀကီးေရ- က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ညာဥ္မ်ားမွာ
ကိုတိုးႀကီးရဲ႕ သိဂၤါရ ရသကိုမွီ၀ဲရင္း ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ျခင္းခြင့္အတြက္ေပါ့။
သာလွ။ ။ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း မဂၤလာကို ကိုတိုးႀကီးနဲ႔အတူ ပို႔ေဆာင္
ေကာင္းႀကီးေပးတဲ့ ဘုရား႐ွင္ရဲ႕ေမတၱာကိုခ်ီးမြမ္းပါတယ္။
ေဖျမ။ ။ဟာေလလူးယာပါ ဘုရားသခင္။
သာလွ။ ။ယူလာတာ သတင္းေကာင္းမဟုတ္တဲ့သတင္းကေတာ့ ဆရာေစာ၀င္းတစ္ေယာက္
ေသနတ္နဲ႔ အပစ္ခံရတယ္ဆိုတဲ႔သတင္းေလ။
ေဖျမ။ ။ေဟ- ဘယ္ကဘယ္လို- ဘယ္သူကဘာနဲ႔ပစ္တယ္။
သာလွ။ ။သူအေမ႐ြာ သြားၿပီး ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ျပန္အလာ
လမ္းမွာေသနတ္နဲ႔ အပစ္ခံရတာတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ၿမိဳ႕ေဆး႐ံုကိုေရာက္လာတယ္၊ ေတာ္ေတာ္နာသြားတယ္ဗ်ာ၊
ေသေတာ့မေသေသးဘူး။
ေဖျမ။ ။ေက်းဇူးေတာ္ခံစားရပါေစဗ်ာ။
သာလွ။
။ က်ဳပ္လည္း ၿမိဳ႕မကဆရာေတာ္ေတြ၊ေဂါပကေတြနဲ႔လိုက္သြားတာ၊ ျမင္ရတာျမင္ကြင္းမေကာင္းေပမယ့္
က်ဳပ္အတြက္ေတာ့ ခြန္အားအမ်ားႀကီးရခဲ့တယ္-ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။
။ဘာမ်ားလဲဗ်ာ။
သာလွ။ ။က်ဳပ္တို႔ေရာက္ေတာ့ ဗူးေတြမနည္းဘူးဗ်ာ ခ်ိတ္ထားလိုက္တာ-
ေအာက္စီဂ်င္၊ ေသြး၊ေဆး၊ဆီး၊ေသြးပုပ္ထုတ္၊ အို-စံုေနတာပါပဲဗ်ာ၊ ထိသြားတာကေတာ့ အ႐ိုး၊
အူ၊ အသည္း၊ အဆုတ္၊ ဒိုင္ယာဖရမ္ တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔အားလံုးစားတယ္ ဆိုသလိုပဲ။ လူနာရဲ႕မ်က္ႏွာေလးကေတာ့လွန္းေနေသးတယ္ဗ်ာ
ေက်းဇူးေတာ္ပါပဲ- စကားေကာင္းေကာင္းေျပာႏိုင္တယ္၊ ေနရတာလည္းသက္ေတာင့္သက္သာ႐ွိေနပါတယ္တဲ့၊
အဲဒါနဲ႔ အက်ိဳးအေၾကာင္းလည္းေကာင္းေကာင္းေျပာႏိုင္တယ္၊ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြအားလံုးမွတ္မိတယ္၊
သူမသိတာက သူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ေသနတ္နဲ႔ပစ္တာလဲ တစ္ခုပါပဲတဲ့။
ေဖျမ။ ။နားေထာင္ရတာနဲ႔ စိတ္ေမာသြားတာပါပဲ ကိုသာလွရာ။
သာလွ။ ။ဆရာေတာ္က သူ႔အတြက္ဆုေတာင္းေပးၿပီးတာနဲ႔ သူမ်က္လံုးကေပကလပ္ေပကလပ္
လုပ္ေနတယ္၊ က်ဳပ္သိတာေပါ့ က်ဳပ္က လာကတည္းကတစ္ခိ်န္လံုး သူ႔ကိုပဲဖတ္ေနတာ- သူ၀မ္းသာ၀မ္းနည္းျဖစ္ၿပီးငိုခ်င္သြားတာ
က်ဳပ္သိေနတယ္၊ ဆုေတာင္းျခင္းအားျဖင့္သူ႔ကိုသတိရမွဳအတြက္ေပါ့၊ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ဟီး႐ိုးေတြလည္း
လူေတြပါပဲ၊ ေနာက္ၿပီးသူမေၾကာက္ဘူးဆိုတာကလည္း က်ဳပ္သိေနတယ္ အဲဒါကကို က်ဳပ္အတြက္သူ႔ဆီက
သင္ရန္စာေတြ ခြန္အားေတြရခဲ့တာပဲ။
ေဖျမ။ ။ဒါနဲ႕။
သာလွ။ ။အားေပးစကားေလး ဘာေလးေျပာၿပီးျပန္လာခဲ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ျပန္တဲ့လမ္းမွာ က်ဳပ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို စကားေျပာျဖစ္တယ္၊ ေျပာတဲ့စကားကေတာ့ “ငါ
- လူနာကို သိပ္ေမးခ်င္ေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္း႐ွိတယ္ နင္ေၾကာက္ေနလားလို႔ပါ၊ အဲဒါ ငါမေမးျဖစ္လိုက္ဘူးကြာ
အားနာလို႔” ဆိုၿပီး သူ႔ကိုေျပာျပတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူကဘာျပန္ေျပာသလဲသိလား။
ေဖျမ။ ။“ကိုယ့္အလွည့္က်မွ ကိုယ္ျပန္ေမး။” မဟုတ္လား။
သာလွ။ ။ဟားဟားဟားဟား- ဟုတ္သမွ သိပ္ဟုတ္ ကိုေဖျမေရ- ခင္ဗ်ားေျပာတာနဲ႔
တစ္ထပ္တည္း တစ္ေလသံတည္းပဲ။
ေဖျမ။ ။အဲဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားသိပ္ေၾကာက္သြားတယ္မဟုတ္လား။
သာလွ။ ။ေၾကာက္သြားတယ္- စဥ္းစားရင္းနဲ႔ကို က်ဳပ္ေၾကာက္သြားတာ။
ေဖျမ။ ။ဒါနဲ႔။
သာလွ။ ။ဒါနဲ႔- ဟို Rock သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အမည္ကိုေျပးသတိရမိတယ္၊
ဘာတဲ့ “Is the final countdown?” ပါ။
ေဖျမ။ ။ဒါဆိုရင္လည္း တစ္လံုးထပ္ျဖည့္ေပးလိုမယ္ေလ၊ ဘာတဲ့
“Is the final countdown,today? တဲ့ today ေနာ္ today ဟဲဟဲ။
God Bless You
Brother Aung
