အတၱကိုဘုရားသိတယ္
သာလွ။ ။ၿပီးခဲ့တဲ့ေႏြတုန္းက က်ဳပ္တို႔အသင္းေတာ္က လူငယ္ေတြ
ထိန္ပင္သာ႐ြာမွာ လူငယ္ဓမၼသင္တန္းသြားလုပ္ခဲ့တာ မွတ္မိေသးလား။
ေဖျမ။ ။သိပ္မွတ္မိတာေပါ့- ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကိုေခၚေသးတယ္ေလ၊
က်ဳပ္လည္း အဲဒီတုန္းက ဗိုက္ထဲကေအာင့္ေအာင့္ေနလို႔ မလိုက္ျဖစ္တာေလ- ဟဲဟဲ။
သာလွ။ ။ကိုေဖျမကို ဒီသင္တန္းေလးရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳေတြ ျပန္ၿပီးေ၀မွ်ရဦးမယ္။
ေဖျမ။ ။လုပ္ပါဦး။
သာလွ။ ။သင္တန္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်၊ သင္တန္းဆရာေတြလည္းေတာ္၊
သင္တန္းသားေတြလည္းေတာ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေၾသာ္- ဟတ္လား။
သာလွ။ ။သင္တန္းေနာက္ဆံုးေန႔မွာ ရာထားစံျပသင္တန္းသား(၆)ေယာက္ရခဲ့သဗ်။
ေဖျမ။ ။အဲဒီထဲက ဘယ္ႏွေယာက္ေ႐ြးမွာလဲ။
သာလွ။ ။ႏွစ္ေယာက္ေလ၊ စံျပသင္တန္းသူနဲ႔ စံျပသင္တန္းသား။
အဲ- သူတို႔(၆)ေယာက္ကို အင္တာဗ်ဴးတယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။အလဲ့- တယ္ဟုတ္ပါလား၊ အင္တာဗ်ဴးေတြဘာေတြနဲ႔။
သာလွ။ ။အင္တာဗ်ဴးထဲက ေမးခြန္းတစ္ခုက “ဒီသင္တန္းလာတဲ့ လူေတြထဲမွာ
ဘယ္သူ႔ကို ၾကည့္မရသလဲ” တဲ့၊ ဒီေမးခြန္းကို က်ဳပ္ပဲထုတ္တာ။ ဒီ စံျပရာထား(၆)ေယာက္က ဘာေျဖသလဲသိလား-
ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။စိတ္ထဲ သိေနသလိုလိုပဲ- ဆက္ပါဦး။
သာလွ။ ။က်ဳပ္ကို ၾကည့္မရဘူးတဲ့ဗ်ာ၊ မ်က္စိကို ျပဴးထြက္သြားတာပဲ။
ေဖျမ။ ။ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ- ကိုသာလွရယ္၊ ေရစိမ္မ်ားလို႔ေနမွာပါ။
သာလွ။ ။က်ဳပ္က စုန္းျပဴးေလ၊ ေရစိမ္မ်ားရင္ ပြတတ္တဲ့ ငပြႀကီးမဟုတ္ဖူး။
ေဖျမ။ ။ဒါဆိုလည္း အလကားေနာက္တာေနမွာေပါ့။
သာလွ။ ။သိပါတယ္ဗ်ာ- ဒီခေလးေတြ က်ဳပ္ကို အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ဖဲ့ၾကတာ။
ေဖျမ။ ။ေမတၱာေ႔႐ွထားစမ္းပါဗ်ာ။
သာလွ။ ။ေစတနာေမတၱာကေ႔႐ွမွာ ေနာက္မွာကက်ဳပ္၊ အခုဟာက ေ႔႐ွကဟာေက်ာ္ၿပီး
က်ဳပ္ဆီတိုက္႐ိုက္ေရာက္လာတာ။
ေဖျမ။ ။ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ပါဦး လို႔ ဂလာတိၾသ၀ါဒစာ(၆း၄)
ထဲမွာေျပာသဗ်။
သာလွ။ ။ဆန္းစစ္ပါသေကာ ကိုေဖျမရယ္။
ေဖျမ။ ။အျပစ္ေသြးေဆာင္ရာသို႔ မလိုက္မပါေစပဲ မေကာင္းေသာအမွဳအရာမွ
ကိုသာလွကို ကယ္ထုတ္ေတာ္မူပါဘုရားသခင္ အာမင္။
သာလွ။ ။ေဆာရီးဗ်ာ ေဆာရီး၊ က်ဳပ္ကလည္း ေဒါကီးလာလိုက္တာေနာ္
ေျပာရင္းေျပာရင္းနဲ႔။
ေဖျမ။ ။ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္က “ငါသည္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔နိမ့္ခ်ေသာသေဘာ႐ွိ၏”
တဲ့ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။စည္းကမ္းကိုပံုေဖၚတာ မ်ားသြားၿပီနဲ႔တူပါတယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာ ကို ပံုေဖၚတာမ်ားသြားတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
သာလွ။ ။က်ဳပ္လည္းစဥ္းစားမိပါတယ္။
ေဖျမ။ ။ခေလးေတြကို ေက်ညက္လြယ္တဲ့အစာေကၽြးပါ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္နည္းနည္းက်ပ္လိုက္မိတယ္။
ေဖျမ။ ။“အျပစ္မွလြတ္ျခင္း၊
ဒုစ႐ိုက္အျပစ္ကို ဖံုးအုပ္တတ္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာ႐ိွၾက၏” တဲ့ ကိုသာလွေရ- ေရာမၾသ၀ါဒစာ(၄းရ)မွာ
ေျပာထားတယ္။
သာလွ။ ။ေအးဗ်ာ- က်ဳပ္ရဲ႕ Timeline Counterေလးမကုန္ခင္
အထိ သတိထားရေတာ့မယ္။
ေဖျမ။ ။ေရာမၾသ၀ါဒစာ အခန္းႀကီး၂ အခန္းငယ္၁၈ ကေန ၂၄ အထိ
ဖတ္ျပမယ္ေနာ္။
သာလွ။ ။ဖတ္ျပပါ ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။“အလိုေတာ္ကိုသိေသာသူ၊
ပညတ္တရားေတာ္ကို ေလ့က်က္သျဖင့္ ျခားနားေသာ အရာတို႔ကို ပိုင္းျခားတတ္ေသာသူ ျဖစ္သည္ႏွင့္၊
လူကန္းတို႔အား လမ္းျပေသာသူ၊ ေမွာင္မိုက္၌ေနေသာသူတို႔ကို လင္းေစေသာသူ၊ လူမိုက္တို႔ကို
ဆံုးမတတ္ေသာသူ၊ သူငယ္တို႔ကို နည္းေပး ေသာသူ၊ ပညတ္တရားေတာ္အားျဖင့္ ပညာကို၄င္း၊ သမၼာတရားကို၄င္း
ရိပ္မိေသာသူျဖစ္သည္ဟူ၍၊ ကိုယ္ကိုထင္မွတ္တတ္သည္မွန္လွ်င္၊ သူတပါးကို ဆံုးမလ်က္ပင္ ကိုယ္ကိုဆံုးမသေလာ။
သူ႔ဥစၥာကိုမခိုး ႏွင့္ဟု တရားေဟာလ်က္ပင္ ကိုယ္တိုင္ခိုးသေလာ။ သူ႔မယားကို မျပစ္မွားႏွင့္ဟုဆိုလ်က္ပင္
ကိုယ္တိုင္ ျပစ္မွားသေလာ။ ရုပ္တုကို စက္ဆုပ္ရြံရွာလ်က္ပင္ ဗိမာန္ေတာ္ကို လုယူဖ်က္ဆီးသေလာ။
ပညတ္တရား ေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ ဝါၾကြားလ်က္ပင္ ထိုတရားကိုလြန္က်ဴး၍ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္အသေရေတာ္ကို
ရႈတ္ခ် သေလာ။ အေၾကာင္းမူကား၊ က်မ္းစာ၌ လာသည္ႏွင့္အညီ၊ တပါးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သင္တို႔အက်င့္ကို
ေထာက္၍ ဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ကို ကဲ့ရဲ႕တတ္ၾက၏။” အာမင္။
သာလွ။ ။က်ဳပ္အတၱကို ဘုရားသိေနပါလား။
ေဖျမ။ ။အတၱကို ဘုရားသိတယ္။
God Bless You
Brother Aung
