ဘုရားေျပာထားၿပီသား
သာလွ။ ။ဗ်ိဳး- ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။က်ဳပ္႐ွိပါသဗ်- ကိုသာလွေရ၊ဒါနဲ႔ ဘာေတြဆြဲလာတုန္း။
သာလွ။ ။ဒီမွာေလ- ခင္ဗ်ားႀကိဳက္တတ္တဲ့ ျမန္မာဘဲကင္။
ေဖျမ။ ။႐ွဴးတိုးတိုး- သူမ်ားေတြၾကားသြားပါဦးမယ္။
သာလွ။ ။ဘာ႐ွဴးတိုးတိုးလဲဗ်၊ ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့ Global Unityေလးသနားတယ္
ပ်င္းတယ္ဆို၊ အခုေတာ့ မတိုးေတာ့ဘူး က်ယ္က်ယ္လာေနၿပီဗ်။
ေဖျမ။ ။ကိုသာလွတစ္ေယာက္ ကပ္ပါးစကီးနဲ႔ မႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။
ေတာ္ၾကာ ေဖာ့မဲ့ အခ်ခံေနရဦးမယ္ေနာ္။
သာလွ။ ။ဒီတစ္ေခါက္ၿမိဳ႕ကိုသြားတာ Golobal Unityရဲ႕ အေတြးသစ္အျမင္သစ္ေတြ
ရခဲ့သဟ၊ ပြင့္လင္းၾကၿပီေလ- ျမင္သာထင္သာျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီေပါ့ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။အရက္ေသာက္တာကို ဂုဏ္ယူတဲ့ အရက္သမားလိုျဖစ္ေနၿပီ၊
လူမေသခင္ အသည္းေတြမ႐ွိေတာ့မွ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနဦးမယ္။
သာလွ။ ။စတိုင္လ္ ေပါ့ဗ်ာ- စတိုင္လ္႐ွိမွ စတားျဖစ္မွာ မဟုတ္လား၊
အိုပါဂါးနားစတိုင္လ္- ဟဲဟဲ။
ေဖျမ။ ။ဆရာမႏိုင္ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္။
သာလွ။ ။ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ- အရည္မရ အဖတ္မရေတြ။
ေဖျမ။ ။ျမန္မာဘဲကင္ေလး ရတာနဲ႔တင္ ေတာ္ေနပါၿပီဗ်ာ။
သာလွ။ ။ဒီတစ္ေခါက္ၿမိဳ႕ေရာက္တုန္း ဘုရားေက်ာင္းသြားတက္ျဖစ္တယ္
၊ ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘဏ္တစ္ခုရဲ႕ Marketingဆင္းတာရယ္၊ NGOတစ္ခုရဲ႕ ကြန္ဒံုးအသံုးျပဳနည္းရယ္၊
ေနာက္ၿပီး က်ဳပ္တို႔႐ြာကေန ၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းသြားတဲ့ မခင္လွရဲ႕မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ဖြင့္ပြဲ
ဖိတ္တာရယ္ႀကံဳခဲ့ရတယ္၊ မခင္လွတို႔မ်ား လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးေတြ ေ၀လို႔ တိုးတက္လာလိုက္ၾကတာ။
ေဖျမ။ ။ေဟ- ဗိမာန္ေတာ္မွာ။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပ- ပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာ၊ အမယ္- ဘယ္ရမလဲ က်ဳပ္က
မခင္လွရဲ႕မုန္႔တီဆိုင္ဖြင့္ပြဲမွာလည္း ဖရီးကစ္ ၀င္ဆြဲခဲ့ေသးတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ဘဏ္ဖြင့္ပြဲမွာလည္း
တစ္ပဲေျခာက္ျပားေလးသြင္းၿပီးေတာ့ ျပကၡဒိန္နဲ႔ ထီးဆြဲခဲ့ေသးသဗ်၊ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာကခရစ္ယာန္တဲ့-
ဟဲဟဲ၊ ဟို- အလကားေ၀တဲ့ ကြန္းဒံုးေတြဆိုရင္လည္း အိမ္အထိသယ္လာရင္ မေဟသီခ်စ္ပု က အထင္မွားေနဦးမွာေလ-
ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ ၿမိဳ႕မွာအကုန္သံုးပစ္ခဲ့တယ္။
ေဖျမ။ ။ဗ်ာ- ကိုသာလွ ခင္ဗ်ားခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ားဗ်ာ။
သာလွ။ ။မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ- ပူေဖါင္းမွဳတ္ၿပီး ခေလးေတြကို
ေ၀ခဲ့ပါတယ္ ကိုေဖျမကလည္းဗ်ာ လွန္႔သြားတာပဲ။
ေဖျမ။ ။ခက္ေတာ့တာပဲဗ်ာ။
သာလွ။ ။မခက္ပါဘူးဗ်ာ- ဘုရားေက်ာင္းသြားတာနဲ႔တင္ ရခဲ့တဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးေတြြေလ-
ဘုရားလည္းဖူးခဲ့ရေသး၊ လိပ္ဥေတြလည္း ရလာခဲ့ေသး၊ အေဟ ေဟးေဟ။
ေဖျမ။ ။ေပ်ာ္ေန-ေပ်ာ္ေန။
သာလွ။ ။တစ္ကယ္ဆို က်ဳပ္ေတာင္းဆိုခဲ့တာ တစ္ခုမွမ႐ွိဘူးေနာ္။
ေဖျမ။ ။ကားတိုင္လမ္းကိုေလွ်ာက္ေနခ်ိန္မွာ သတိတမံဥာဏ္ေျမကတုတ္ဗ်ာ၊
ဘယ့္ႏွယ္- အခုဟာက အစာကိုျမင္ၿပီး ဟပ္လိုက္ၾကၿပီေပါ့ေလ၊ ခ်ိတ္နဲ႔ျငွိမွ အဟိျဖစ္ေနဦးမယ္။
သာလွ။ ။အဲလို မေျခာက္ပါနဲ႔ ကိုေဖျမရယ္- တစ္ကယ္ဆို သူတို႔လည္း
အဲလိုခြင့္ျပဳေပးဖို႔ တိုးလွ်ိဳးေတာင္းပန္လို႔ လုပ္ခြင့္ေပးရတာပါတဲ့။
ေဖျမ။ ။က်ဳပ္ဆဲမိေတာ့မယ္- အဲဒါသူ႕အိမ္လား၊ဘုရားအိမ္လား။
မလုပ္သင့္တာလုပ္ရင္ မျဖစ္သင့္တာေတြျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ကိုသာလွ။ ဘုရင္ေယေရာေဗာင္ သူ႔အလုပ္မဟုတ္တာေတြ
လုပ္ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊ အမ်ိဳးျဖဳတ္ခံရတယ္မဟုတ္လား။
သာလွ။ ။က်ဳပ္ေၾကာက္လာၿပီဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ဗိမာန္ေတာ္ကို ေစ်းခင္းလုပ္ေနတာ ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္
ဘာလုပ္ခဲ့လဲ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါတယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။အဲလို အဖ်က္အဆီးမခံခ်င္ရင္ ျပဳခဲ့တဲ့အျပစ္ကိုခ်က္ျခင္းေတာင္းပန္ပါ
ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။မသိ၍ျပဳခဲ့တဲ့ အမွားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကိုခြင့္လြတ္ပါ
ဘုရားသခင္၊အာမင္။
ေဖျမ။ ။အခုသိသြားၿပီ- ေနာက္ထပ္မွားဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္မလဲသိလား။
သာလွ။ ။ေယေရာေဗာင္လို အမ်ိဳးျဖဳတ္ခံရပါမယ္ ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။ဟုတ္တယ္- အဲဒါဘုရားေျပာထားၿပီးသား။
God Bless You
Brother Aung
