ခေလးေတြၾကည့္ေနတယ္
သာလွ။ ။သားသမီးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကို ေတြးမိရင္ ရင္ေမာတယ္
ကိုေဖျမ၊ သူတို႔ေတြရဲ႕ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပစၥည္းဥစၥာ အစစေပါ့ဗ်ာ၊ စီစဥ္ေပးရတာလည္း
ဖတ္ဖတ္ကိုေမာ ပဲ။
ေဖျမ။ ။၀တၱရားမေက်ဘူး အေျပာခံရမွာစိုးလို႔လား- ကိုသာလွရဲ႕။
သာလွ။ ။အေျပာခံရမွာစိုးလွတယ္ေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ၊ သူတို႔ေလးေတြအေပၚထားတဲ့
ေစတနာေမတၱာေလးေတြပါ။
ေဖျမ။ ။တစ္ခုေတာ့႐ွိတယ္ ကိုသာလွရဲ႕ အေဖက ဒါးျပ ဆိုရင္
သူ႔ရဲ႕သားသမီးေတြေနာင္ေရးအတြက္ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ႏိုင္မလဲ။
သာလွ။ ။ဒြိဟေဘာင္ေပၚက ေမးခြန္းေတြ ေမးမေနစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ-
အေျဖကိုလည္းသိလ်က္သားနဲ႔။
ေဖျမ။ ။ဒြိဟေဘာင္ေပၚက မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ၊ ဧက၀ုစ္ထဲက ခံစားခ်က္ေမးခြန္းပါ၊
ပံုေဆာင္မွဳအေနနဲ႔ပါ၊ ဆိုလိုတာက ဒါးျပဟာမညာတတ္ေတာ့ဘူးလား ေနာက္ၿပီး သူမ်ားသားမယားကိုုမေစာ္ကားတတ္ေတာ့ဘူးလား
ေနာက္ၿပီး လူ႔အသက္ကိုေကာ။
သာလွ။ ။ဒါ သူ႔အလုပ္ေလ။
ေဖျမ။ ။သင္သည္ အဆိုးျဖစ္လ်က္ပင္ သားကမုန္႔ကိုေတာင္းလွ်င္
ေျမြကိုေပးမည့္သူသင္တို႔တြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္႐ွိသေလာ တဲ့။
သာလွ။ ။ကိုယ့္သားသမီးက မုန္႔ကိုေတာင္းရင္ မေပးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ
ေျမြကိုေတာ့မေပးပါဘူးဗ်ာ- ကိုေဖျမကလည္း ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ။
ေဖျမ။ ။ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ကိုသာလွ- ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ကိုယ္တိုင္
ေျပာခဲ့တာ၊ ကိုယ့္သားသမီးအက်ိဳးအတြက္ ကိုယ္မတတ္ႏိုင္ရင္ေတာင္မွ မနစ္နာေစခ်င္တာ မိဘတိုင္းရဲ႕ေစတနာပါ၊ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား ကိုသာလွရဲ႕။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္ဗ်ာ ကိုေဖျမ က်ဳပ္ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ ဘ၀လမ္းမ်ိဳး
သူတို႔ကိုမေလွ်ာက္ေစခ်င္ဘူးဗ်ာ၊ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕အနာဂတ္ေတာက္ပေစခ်င္တယ္။
ေဖျမ။ ။အိုး ဟိုး- ဘယ္လိုဘ၀လမ္းမ်ိဳးေလွ်ာကေနရလို႔လဲ-
ကိုသာလွရဲ႕။
သာလွ။ ။အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြ မ႐ွိပဲနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရတဲ့
ဘ၀မ်ိဳးေလ။
ေဖျမ။ ။ အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြ ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဗ်။
သာလွ။ ။ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ကို ေျပာတာပါဗ်ာ။ အေကာင္းဆံုး အေတာက္ပဆံုးေန႔ရက္မ်ားကို
ေရာက္ႏိုင္ဖိုု႔ က်ဳပ္ႀကိဳးစားခဲ့လွပါသေကာဗ်ာ၊ မေရာက္ႏိုင္ဘူးဆိုတာလည္း က်ဳပ္သိခဲ့ရတယ္၊
ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္အားျဖင့္သာ ေရာက္႐ွိႏိုင္မယ္ဆိုတာနားလည္လိုက္တယ္၊ ဒါပမယ့္ က်ဳပ္- က်ဳပ္ကိုက်ဳပ္
မေက်ာင္းႏိုုင္ခဲ့ဘူးဗ်ာ၊ က်ဳပ္ကတာ၀န္မေက်ပါဘူးဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ဟာ ပဲ့ကို႐ွင္ပါ ပဲ့နင္းေပါ့ဗ်ာ အဲဒါကို
ရင္ဘတ္ထဲထည့္ထားပါ၊ ၿပီးရင္ ဆုေတာင္းပါ ကိုသာလွ ဆုေတာင္းပါ။
သာလွ။ ။က်ဳပ္အတြက္လည္း ဆုေတာင္းေပးပါ ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။ဆုေတာင္းေပးပါ့မယ္ဗ်ာ။
သာလွ။ ။၀မ္းသာသပဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ကိုယ့္ရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ေတာင္ မစီမံႏိုင္ပဲနဲ႔ ကိုယ့္သားသမီးရဲ႕အနာဂတ္အတြက္
လူေတြ စီမံတတ္ၾကတယ္ ပံုသြင္းတတ္ၾကတယ္။ ကဏန္းမႀကီးက သူ႔ခေလးေတြကို တည့္တည့္သြားေစခ်င္တယ္
ဒါေပမယ့္ သူသြားျပေနပံုက ေဘးတိုက္ေဘးတိုက္ပဲေနာ္။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္ ေဘးတိုက္သြားေနသလို ျဖစ္ေနၿပီ။
ေဖျမ။ ။ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္အားျဖင့္ ဘ၀ေဟာင္းကိုစြန္႔ပစ္ပါ၊
ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္အားျဖင့္ အသက္တာကိုျပဳျပင္ပါ၊ ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ထံ အသက္တာကိုအပ္ႏွံပါ။ ဒါဆို
ကိုသာလွရဲ႕ ရင္ေမာေနတဲ့ဘ၀ကေန အစဥ္ေခ်ာေနတဲ့ ဘ၀ကိုေျပာင္းလွဲသြားလိမ့္မယ္။
သာလွ။ ။ေျပာင္းလွဲပါ့မယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ႏွလံုးသားထဲ အၿမဲထည့္ထားလိုက္စမ္းပါ။
သာလွ။ ။ထည့္ထားပါ့မယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ခေလးေတြ ခင္ဗ်ားကိုၾကည့္ေနတယ္ေနာ္။
သာလွ။ ။ေၾသာ္- ဟုတ္သားပဲ ခေလးေတြ က်ဳပ္ကိုၾကည့္ေနၾကတယ္။
God Bless You
Brother Aung
