စိတ္ႏွလံုး
သာလွ။ ။ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ေနာက္ကို လိုက္တဲ့ လူအုပ္ႀကီးထဲမွာ
ခေလးတစ္ေယာက္ပါတယ္ေနာ္။
ေဖျမ။ ။ခေလးေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပါမွာပါ၊ အဲဒီခေလးေတြထဲက
မုန္႔ငါးလံုးနဲ႔ငါးႏွစ္ေကာင္ပါတဲ့ ခေလးတစ္ေယာက္႐ွိတယ္လို႔ က်မ္းစာကေျပာသဗ်၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ
ကိုသာလွရဲ႕။
သာလွ။ ။ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ- ဒီခေလးဟာ ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ေနာက္ကို
လိုက္ခဲ့ရေအာင္ သူ႔မိဘေတြက ေကာင္းေကာင္းသြန္သင္ခဲ့တာျဖစ္မယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ယံုၾကည္မွဳနဲ႔လိုက္လာတာေပါ့၊
ႏို႔မို႔ဆို ေလွ်ာက္ကစားေနမွာေပါ့၊ မိဘေတြကလည္းေတာ္ေတာ္သိတတ္တယ္- လမ္းခရီးမွာ သူတို႔ခေလးဗိုက္ဆာေနမွာစိုးလို႔
စားစရာေတြေတာင္ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူစားမယ္မုန္႔ကို သူမ်ားေတာင္းေတာ့ေပးလိုက္တယ္-
ဘယ္ေလာက္စိတ္ထားျမင့္ျမတ္သလဲ၊ အဲဒီခေလးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အတုယူစရာေတြ တစ္ပံုႀကီးေနာ္- ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။ေျပာျပန္ရင္လည္း ေဖျမ- မင္းအလြန္ျဖစ္ေတာ့မယ္။
သာလွ။ ။က်ဳပ္ေျပာတာ ဘာမွားေနလို႔လဲဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ခိုင္ထူးရဲ႕ “မေက်နပ္ဖူး”သီခ်င္းထဲကလို ေျပာရရင္
“ကိုယ္လိုရာကိုဆြဲေတြးေနရင္ တစ္ဖက္သပ္မွန္လိမ့္မယ္” တဲ့- ကိုသာလွေရ။
သာလွ။ ။ကိုေဖျမကလည္း ခက္တယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။မိဘက သားသမီးကို အတတ္ပညာသင္ၾကားတာ ဣသေရလလူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕
အစဥ္အလာပါ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုသာလွ- က်ဳပ္တို႔ အင္းယား႐ွည္ကို ရန္ကုန္က ႐ုပ္႐ွင္အဖြဲ႔ေတြလာတုန္းက
ခေလးေရာလူႀကီးပါမက်န္ သူတို႔ေနာက္ေလွ်ာက္လိုက္ေနၾကတာပဲမဟုတ္လား။ ထားပါေတာ့ေလ ခေလးက
ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ေနာက္ ေလွ်ာက္လိုက္ေနတယ္ဆိုေတာ့ မိဘေတြကဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ။ မုန္႔နဲ႔ငါးကို
အိမ္မွာမိသားစုစားဖို႔၀ယ္ခိုင္းလိုက္တာေကာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ မုန္႔ကိုေတာင္းေတာ့ေပးလိုက္တာ
လူႀကီးေတြကို ေၾကာက္ၿပီးေပးလိုက္တာေကာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား၊ သူကဘာလုပ္မယ္မွန္းမွမသိတာ။
သာလွ။ ။ကိုေဖျမေျပာတာနဲ႔ က်ဳပ္စိတ္ကူးယဥ္တာေလးပ်က္စီးသြားၿပီဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေဆာရီးဗ်ာ-ခင္ဗ်ားေျပာသလိုေျပာၾကည့္တာပါ၊ တစ္ကယ္ေတာ့ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ေလးကိုဖ်က္ဆီးတာေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္၊
က်ဳပ္တို႔ကိုက Minor နဲ႔ Major ခြဲတတ္ဖို႔လိုတာပါ။
သာလွ။ ။အလကားေျပာတာပါဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။မုန္႔ငါးလံုးငါးႏွစ္ေကာင္နဲ႔ လူအုပ္ႀကီးကိုေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ကေကၽြးေမြးျခင္းကိစၥမွာ
အံ့ၾသဖြယ္ရာ တန္ခိုးေတာ္ကိုေဖၚျပျခင္းသာ Major ပါဗ်ာ။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါရဲ႕ က်ဳပ္ကမဆိုင္တာေတြသာ ဋီကာခ်ဲ႕ရင္း
Minor ေတြက Major ကို ဖံုးသြားၿပီ။
ေဖျမ။ ။က်မ္းစာလာကိစၥေတြဟာ အမွတ္တမဲ့ ျဖစ္လာတာမဟုတ္ဘူး၊
စနစ္တက်စီစဥ္ထားတဲ့ကိစၥပါ- ဘုရားသခင္ဟာ စနစ္က်တဲ့ဘုရားသခင္ပါ ကိုသာလွ။
က်မ္းေဟာင္းထဲမွာဆို အာျဗဟံ
ယဇ္ပူေဇာ္တဲ့ကိစၥမွာဆို ၾကည့္စမ္း ယဇ္ေကာင္ဟာ အဲဒီအခိ်န္မွာမွ ဘယ္ကဘယ္လိုေရာက္လာလဲ၊
က်မ္းသစ္ထဲမွာဆို ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕ထဲ၀င္ရင္စီးဖို႔ ျမည္းက ဘယ္ကဘယ္လို ရလဲ။
အဲဒါေတြဟာ အမွတ္တမဲ့လို႔ ယူဆသလား-ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။က်ဳပ္သိၿပီ- က်ဳပ္အေသအခ်ာသိၿပီ- ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။သိျခင္းအခြင့္ကို ယၡဳ ဘုရားသခင္က ကိုသာလွကိုေပးၿပီ
လက္ခံပံု လက္ခံနည္းကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးနဲ႔ပဲဆိုင္တယ္။
သာလွ။ ။ဘာတဲ့။
ေဖျမ။ ။စိတ္ႏွလံုး။
God Bless You
Brother Aung
